Wieś Chylice albo Chelice, po włączeniu Mazowsza do Królestwa Polskiego 1526 r. położona była w ziemi czerskiej, w powiecie czerskim, w parafii Piaseczno. Na lewym brzegu rzeki Jeziory (dziś znanej jako Jeziorki), już na terenie ziemi warszawskiej leżały Chylice Małe, dziś Chyliczki. Obie miejscowości stanowiły własność królewską. Początkowo Chylice i Piaseczno należały do kościoła w rycerskim Jazgarzewie, a od połowy XV w. do parafii piaseczyńskiej. Dwór ocalał po potopie szwedzkim, ale wieś była zniszczona, pozostało osiadłych tylko półtorej włóki. Od 1806 r. właścicielem dóbr Chylice był Ksawery Teodor Dzierzbicki, radca Rady Departamentowej Departamentu Warszawskiego, szambelan króla saskiego i księcia warszawskiego. Chylice z przyległościami i folwarkiem Jastrzębie były w posiadaniu tej rodziny do połowy XIX w. Dzierzbiccy sprzedali dobra hrabiemu Fryderykowi Skarbkowi, mieszkańcowi Warszawy. W 1851 r. Skarbek wydzierżawił dobra Chylice z młynem wodnym i propinacją na 12 lat Konstantemu Załęskiemu. W połowie XIX w. gmina Chylice liczyła 158 mieszkańców (148 katolików i 10 Żydów).
Po powstaniu styczniowym włościanie otrzymali ziemię na własność. W Chylicach przydzielono 24 osady, w Czarnowie - 14, we Wierzbnie - 10 i w Siedliskach - 6 osad. Gmina Chylice obejmowała wówczas osadę Pólko, Chyliczki, Skolimów, Julianów, Karolinów i Wygodę. W drugiej połowie XIX w. dobra należały do Grzegorza Kroplińskiego. W 1895 r. jako właściciel wymieniany jest Antoni Wiśniewski. W 1897 r. dobra Chylice podzielone zostały na działki budowlane. Wytyczono wówczas sieć ulic. Nadano im nazwy, z których większość utrzymała się do dziś. Ulica Dworska prowadziła do folwarku i dworu w Chylicach. W sąsiedztwie od wschodu znajdowała się osada młynarska, a na północy grunty Chyliczek i Julianowa. Tam też zlokalizowano stację wilanowskiej kolei wąskotorowej Chylice. W 1917r. niemieckie władze okupacyjne nadały status osady uzdrowiska Chylicom i Skolimowowi. W 1925 r. Minister spraw wewnętrznych zatwierdził statut Towarzystwa Przyjaciół Skolimowa i Chylic.
Najbardziej chyba znanym obiektem w Chylicach jest "Tabita", placówka opiekuńczo-lecznicza przy ul. Długiej, należąca do Parafii św. Trójcy w Warszawie. "Tabita" przeznaczona była na zakład dobroczynny, mieszczący dom starców, dom sierot Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego oraz bursę studentów Wydziału Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas okupacji hitlerowskiej dom został zajęty przez wojsko. Od 1867 r. do 1923 r. włącznie Chylice należały do gminy Nowo - Iwiczna (Nowa Iwiczna) z siedzibą urzędu w Starej Iwicznej.
Od początku 1924 r. osadę uzdrowisko Skolimów - Chylice włączono do nowej gminy Skolimów - Konstancin z siedzibą w Skolimowie. Wieś pozostała w starej gminie do połowy 1952 r. kiedy została włączona do gminy Jeziorna. Z dniem 1 lipca 1952 r. Skolimów - Konstancin otrzymał prawa miejskie, a wieś Chylice od początku 1955 r. do końca 1972 r. stanowiła siedzibę urzędu administracji państwowej - Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Od 1973 r. Chylice Letnisko znajduje się w granicach gminy Konstancin-Jeziorna, a wieś Chylice w gminie Piaseczno.
 |
 |
 |